Kuşlar

kuşlar mı
ki şimdi
çok uzak yüksekte
öpsen
büyüyemezsin ki

Eleni'nin Elleri

Bir gün Eleni’nin elleri geliyor
Her şey değişiyor.
İlk İstanbul şiirden çıkıp yerini alıyor
Bir çocuk ilk gülüyor
Bir ağaç çiçek açıyor.

Eleni’den önce
Daha ben çocuktum daha tütüne daha kahveye alışmamıştım
Sabahları, akşamları bilmiyordum daha
Bir gün bakıyorum akşam ellerimde gözlerimde
Bir gün sabah her yanım.

Eleni geliyor
Dünyaya bakıyorum
Dünya sanıldığı kadar küçük değil o gün anlıyorum
Sanıldığı kadar üzgün değiliz dünyada
O gün bütün şiirleri yakmalı yeniden yazmalı diyorum
Brise Marine’i yeniden
Yeniden Annabel Lee’yi.
Eleni ile anlıyoruz
Bu gökyüzü niçin kalkıp gelmiş
Deniz niçin başını alıp gitmiş onunla anlıyoruz.

 Bir gün Eleni’nin elleri geliyor
Bir sokaktan ilk defa deniz görünüyor.

Tut ki Ben

tut ki sen bir şiiri çok iyi yazsan
ya da çok iyi bir şiir yazsan
bir saatin aralıksız işleyişi
bir çocuğun bir sokak kedisini sevişi
 bilmem ki sanki güzel bir akşam gibi
 onun için her akşamı iyi yaşamalıyım
 yani kıskanılan onu
 demek istediğim hepsi

Suya Varmak

...
bana sonra o uzak resimleri anlat
göl kıyılarında
kavruk bozkırlara yağmur yağmasını
seni birden sıcaklığından ayırmak
sıcaklığında tanımak birden seni
balkonlu geceler olur değil mi
ıslıklar olur değil mi
senin yokluğun olmaz değil mi
seni bulduğum tanrıdandır ona şükür
hep en iyi bugündü diyorum
hep öyle diyorum hep
hep öyle
hep…

...
Şarkılar söylemişim pencereden,
Uyanıp uyanıp yine dalmışım.
Biletim üçüncü mevki,
Fakirlik hali…
Lüle taşından gerdanlığa gücüm yetmemiş, 
Sana Sapanca’’dan bir sepet elma almışım...

Siyah Beyaz

 Beni dünyadan ötelere götürdün
 Kollarımı bağladın dur dedin
 Tuz kokan geceler dur dedi
 Durdum bekliyorum, gelme
 Ay aydınlık gece kara
 Gözlerimin ardında karanlık ölesiye
 Canlı ve cansız ne varsa sımsıkı
 Bu saat daha yakın daha el ele
 Şimdi yalnızlığımdan utanıyorum
 Durdum bekliyorum, gelme
 Bunu ta başından biliyordun
 Bir gün buralarda sonuncu kalışım olacaktı
 Ellerinin bir anlık şeklini tutacağım
 Bozkırdan günün son treni geçecek 
 Ben her şeye ardından bakacağım 
 Bunu ta başından biliyorum 
 Durdum bekliyorum, gelme 
 Artık ne sen konuşmalısın ne başkası
 Yaşamak adına geçtik bütün değerleri
 Beyazın en orta yerinde duydu yürek
 Bu rüzgâr tutmaz insanı uzun boylu
 Bu rüzgâr serseri
 Şimdi kavramların ve cümle rüzgârların dışında
 Durdum bekliyorum, gelme

"gündüze dek kalasın diye sevdim seni geceden"