Bir Gün Sabah Sabah

Bir gün sabah vakti kapıyı çalsam,
Uykudan uyandırsam seni:
Ki, sisler daha kalkmamıştır Haliç ten.
Vapur düdükleri ötmektedir.
Etraf alacakaranlık,
Köprü açıktır henüz.
Bir gün sabah sabah kapıyı çalsam...

Yolculuğum uzun sürmüş oldukça
Gece demir köprülerden geçmiştir tren.
Dağ başında beş-on haneli köyler,
Telgraf direkleri yollar boyunca
Koşuşup durmuş bizle beraber.

Şarkılar söylemişim pencereden.
Uyanıp uyanıp yine dalmışım.
Biletim üçüncü mevki,
Fakirlik hali.
Lüle taşından gerdanlığa gücüm yetmemiş,
Sana Sapanca’dan bir sepet elma almışım.

Ver elini Haydarpaşa demişiz,
Vapur rıhtımdadır pırıl pırıl,
Hava hafiften soğuk,
Deniz katran ve balık kokulu.
Köprüden kayıkla geçmişim karşıya,
Bir nefeste çıkmışım bizim yokuşu...

Bir gün sabah sabah kapıyı vursam,
-Kim o dersin uykulu sesinle içerden.
Saçların dağınıktır, mahmursundur.
Kimbilir ne güzel görünürsün sevgilim,
Bir sabah vakti kapıyı çalsam,
Uykudan uyandırsam seni,
Ki, daha sisler kalkmamıştır Haliç ten.
Fabrika düdükleri ötmektedir



Y.N: Bu şiirden daha evvel alıntıladığım kısmı çok seviyordum ama bugün  bütün hali de çok güzel göründü gözüme, o sebeple yeni bir baskı yapmayı uygun buldum.

Bir İntihar Akşamı Üstüne Söylenti

Kısacık yoğun bir akşam
herkesin yüzünün bir anıya karıştığı
yoğun bir akşam
bana bir memur gibi davrandılar hastanelerde
ve bir intihar üstüne söylenti
bütün kıyıları dolaştı durdu
kısacık bir akşam

Kısacık serin bir akşam
kelebeklerin atlarla yarıştığı
yoğun bir akşam
bazı mektuplar damgalandı postanelerde
oturuldu bir takım şarkılar söylendi
bir adam bir kadının kapısını vurdu
kısacık bir akşam

Neyi söylesem bir kahramanlıktı
içinde azıcık buluştuğumuz
bir bulutla bir kağıt peçete arasında
kısacık yoğun bir akşam
şaşırdım hüznümü nerelere bıraksam
bir yanda kasıklarımın sarsılmaz gücü ve
kısacık yoğun bir akşam

Her şey bir unutkanlıktı
arada bir deliler gibi kavuştuğumuz
tüfekle vurulmuş bir parsın yarasında
kısacık yoğun bir akşam
biliyordum bir soğuktu nereye varsam
bir yanımda bir el bir yanda vazgeçilmez bir sancı ve
kısacık yoğun bir akşam.

Kim karıştırdı gerçekliğine
yaşadığım sonsuzluğun
ve oturuldu bir takım şeyler söylendi
imla kurallarıyla mutsuzluk üstüne
kısacık bir akşam
duraladım ne yapsam

Kim karıştırdı gerçekliğine
su terazilerindeki ensizliğin
ve fotoğraflar çekildi ben çıkmadım herkes eğlendi
araba vapurlarıyla denizsizlik üstüne
kısacık bir akşam
o kadar kısa ki bir akşam

yüzümü suyun ardında buldum
kıyılar bu yüzdendir öyle dediler
kısacık yoğun bir akşam
serin bir akşam öyle söylediler...

Ayrığın Yüreği

Sessiz sedasız yaşayan bir ayrık otuydu Orta Anadolu'da
Kıtlıktan önce.
En küçük bir şeyden coşardı
Mesela bir kuş uçmasın Kızılırmak'a doğru
Köklerine su yürürmüş gibi sevinirdi.
Bir bulut geçsin üstünden
Ayrıklıktan çıkardı.
Dünyayı, derdi, dünyayı
Hiçbir şeylere değişmem.

Şimdi yaşamak istemiyor.

Ne Böyle Sevdalar Gördüm

"NE BÖYLE SEVDALAR GÖRDÜM
NE BÖYLE AYRILIKLAR"



Ne zaman seni düşünsem
Bir ceylan su içmeye iner
Çayırları büyürken görürüm.

Her akşam seninle
Yeşil bir zeytin tanesi
Bir parça mavi deniz
Alır beni.

Seni düşündükçe
Gül dikiyorum elimin değdiği yere
Atlara su veriyorum
Daha bir seviyorum dağları.

Kuşlar da Gitti

yalnızlık senin o konuşkan kuşun
hani hep duvarlara anlattığın
hapislerden kalma sürgünlerden.

yalnızlık senin o konuşkan kuşun
bulutlar taşıdığın yakut sürahide
begonyalar büyüten eski alışkanlık.

yalnızlık senin o konuşkan kuşun
kırk kapıdan geçmiş kırk kilitten.

yaralı, dili lal, kanadı kırık
vurulmuş başında bir yokuşun.

Yazmadan Edemedim

rüzgâr bu şiiri sana götürsün
kâğıttan yaptığım
o işlemeli
kayıklar
                      fırtınalara
                      dayanan.
koş rüzgâr koş.

yazmadan edemedim

İskemle ya da Sen Mavi Giyin Ben Denizi Unuturum

saatler yorulmadan ben gideyim

her şey değişti, her şey değişiyor biz bunu unuttuk

biz bunu unuttuk yeni şeyler için bekleşiyoruz

ruhlarımız yeni biçimler kuracak, buna niçin inanalım

gece iniyor yüzlerimize alışalım

gece iniyor korkularımız asla bitmeyecek

kapılar ve gözetleme delikleri burunlarımızı şekillendirecek

kapılar ve gözetleme deliklere

sokaklar, içki satıcıları, iskemle

biz buna oturacağız, buna alışacağız kimi şeyler sürecek

içerlerde kimi sevinçlerimiz olacak, unutalım iskemle

zehre de panzehre de iskemle

sandalye olmayı düşlememişti çam ağacı

sandalye olmayı düşlememişti çam ağacı

buna inanalım

taşlardan, sopalardan bir ateş gezegeni...

bekçiler, yargılayıcılar...iskemle...

kafka okumuşsun, bachman okumuşsun, başka şeyler

oysa bizim gerçeğimiz tekerleği döndürmeyi bilmiyor

acı bizi değiştiriyor

bıçakları değiştiriyorum, elmaları değiştiriyorum

dışarsı bu değil

çünkü yüzüm anlamımdır sizi bağışlayamam

çünkü yüzüm anlamımdır sizi doğrulayamam

kareler, kareler

onüçbinbeşyüzseksenbir diyorum

onüçbinbeşyüzseksenbire inanmıyorum

her şey yavaş, her şey yavaş

biz hızlanıyoruz,

bir kadın, bir oda, bir kedi,

kedi hızla acıkıyor 

süt oluyorum, dökülüyorum, bu her şeyi yatıştırır

bu her şeyi yatıştırır, hiçbir şeyi açıklamaz

çocuklar: etten ve sevinçten

bunlar son grevcileri yeryüzünün

dışarsı bu değil

o yatağı değiştirelim, geniş duruyor oda, bu gerçek

o yatağı değiştirelim, kimi şeyler küçülsün

gardıroplar, şifoniyerler, kırmızı beşik...boş

dolduralım, o bize sorsun

ahmet kimdi

oda gidiyor, kedi gidiyor

oda bizden başkası değil

ahmeti soruyorum

dokuzbindörtyüzdoksanbir kez değişiyor kadının yüzü

bıçakları değiştiriyorum

kadın dokuzbindörtyüzdoksanikiye gidiyor, gitmesin

ahmet, diyorum kimdi

artık bilmiyorum

ahmet kimdi, artık bilmiyorum

fabrikalar bugün de çalışıyor, ne değişti

elbiseler dikiliyor, şortlar, mayolar, ayakkabılar

kandahar

ayaklarımdan biri uçtu siparişin tekini iptal edelim

ayaklarımdan biri uçtu

bir şey daha diktiririm, fabrikalar durmasın

bir şey daha diktiririm, mavi olur, oysa her şey karardı...zirve !

uçmayı öğrendik, zirvedeyiz, bazı şeyler sadelik istiyor

uçmayı  öğrendik oysa her şey karardı

biz niçin hayattayız, bunu kim biliyor

bunlar derin mevzular unutmak lazım

bunlar derin mevzular unutmak lazım

seni seviyorum ama  unutmak lazım

kapılar, gözetleme delikleri, iskemle

her şey yavaş, her şey yavaş

zirve...

torunlar tümümüzü birden astı !