Yazmadan Edemedim

rüzgâr bu şiiri sana götürsün
kâğıttan yaptığım
o işlemeli
kayıklar
                      fırtınalara
                      dayanan.
koş rüzgâr koş.

yazmadan edemedim

İskemle ya da Sen Mavi Giyin Ben Denizi Unuturum

saatler yorulmadan ben gideyim

her şey değişti, her şey değişiyor biz bunu unuttuk

biz bunu unuttuk yeni şeyler için bekleşiyoruz

ruhlarımız yeni biçimler kuracak, buna niçin inanalım

gece iniyor yüzlerimize alışalım

gece iniyor korkularımız asla bitmeyecek

kapılar ve gözetleme delikleri burunlarımızı şekillendirecek

kapılar ve gözetleme deliklere

sokaklar, içki satıcıları, iskemle

biz buna oturacağız, buna alışacağız kimi şeyler sürecek

içerlerde kimi sevinçlerimiz olacak, unutalım iskemle

zehre de panzehre de iskemle

sandalye olmayı düşlememişti çam ağacı

sandalye olmayı düşlememişti çam ağacı

buna inanalım

taşlardan, sopalardan bir ateş gezegeni...

bekçiler, yargılayıcılar...iskemle...

kafka okumuşsun, bachman okumuşsun, başka şeyler

oysa bizim gerçeğimiz tekerleği döndürmeyi bilmiyor

acı bizi değiştiriyor

bıçakları değiştiriyorum, elmaları değiştiriyorum

dışarsı bu değil

çünkü yüzüm anlamımdır sizi bağışlayamam

çünkü yüzüm anlamımdır sizi doğrulayamam

kareler, kareler

onüçbinbeşyüzseksenbir diyorum

onüçbinbeşyüzseksenbire inanmıyorum

her şey yavaş, her şey yavaş

biz hızlanıyoruz,

bir kadın, bir oda, bir kedi,

kedi hızla acıkıyor 

süt oluyorum, dökülüyorum, bu her şeyi yatıştırır

bu her şeyi yatıştırır, hiçbir şeyi açıklamaz

çocuklar: etten ve sevinçten

bunlar son grevcileri yeryüzünün

dışarsı bu değil

o yatağı değiştirelim, geniş duruyor oda, bu gerçek

o yatağı değiştirelim, kimi şeyler küçülsün

gardıroplar, şifoniyerler, kırmızı beşik...boş

dolduralım, o bize sorsun

ahmet kimdi

oda gidiyor, kedi gidiyor

oda bizden başkası değil

ahmeti soruyorum

dokuzbindörtyüzdoksanbir kez değişiyor kadının yüzü

bıçakları değiştiriyorum

kadın dokuzbindörtyüzdoksanikiye gidiyor, gitmesin

ahmet, diyorum kimdi

artık bilmiyorum

ahmet kimdi, artık bilmiyorum

fabrikalar bugün de çalışıyor, ne değişti

elbiseler dikiliyor, şortlar, mayolar, ayakkabılar

kandahar

ayaklarımdan biri uçtu siparişin tekini iptal edelim

ayaklarımdan biri uçtu

bir şey daha diktiririm, fabrikalar durmasın

bir şey daha diktiririm, mavi olur, oysa her şey karardı...zirve !

uçmayı öğrendik, zirvedeyiz, bazı şeyler sadelik istiyor

uçmayı  öğrendik oysa her şey karardı

biz niçin hayattayız, bunu kim biliyor

bunlar derin mevzular unutmak lazım

bunlar derin mevzular unutmak lazım

seni seviyorum ama  unutmak lazım

kapılar, gözetleme delikleri, iskemle

her şey yavaş, her şey yavaş

zirve...

torunlar tümümüzü birden astı !

Kuşlar

kuşlar mı
ki şimdi
çok uzak yüksekte
öpsen
büyüyemezsin ki

Eleni'nin Elleri

Bir gün Eleni’nin elleri geliyor
Her şey değişiyor.
İlk İstanbul şiirden çıkıp yerini alıyor
Bir çocuk ilk gülüyor
Bir ağaç çiçek açıyor.

Eleni’den önce
Daha ben çocuktum daha tütüne daha kahveye alışmamıştım
Sabahları, akşamları bilmiyordum daha
Bir gün bakıyorum akşam ellerimde gözlerimde
Bir gün sabah her yanım.

Eleni geliyor
Dünyaya bakıyorum
Dünya sanıldığı kadar küçük değil o gün anlıyorum
Sanıldığı kadar üzgün değiliz dünyada
O gün bütün şiirleri yakmalı yeniden yazmalı diyorum
Brise Marine’i yeniden
Yeniden Annabel Lee’yi.
Eleni ile anlıyoruz
Bu gökyüzü niçin kalkıp gelmiş
Deniz niçin başını alıp gitmiş onunla anlıyoruz.

 Bir gün Eleni’nin elleri geliyor
Bir sokaktan ilk defa deniz görünüyor.

Tut ki Ben

tut ki sen bir şiiri çok iyi yazsan
ya da çok iyi bir şiir yazsan
bir saatin aralıksız işleyişi
bir çocuğun bir sokak kedisini sevişi
 bilmem ki sanki güzel bir akşam gibi
 onun için her akşamı iyi yaşamalıyım
 yani kıskanılan onu
 demek istediğim hepsi

Suya Varmak

...
bana sonra o uzak resimleri anlat
göl kıyılarında
kavruk bozkırlara yağmur yağmasını
seni birden sıcaklığından ayırmak
sıcaklığında tanımak birden seni
balkonlu geceler olur değil mi
ıslıklar olur değil mi
senin yokluğun olmaz değil mi
seni bulduğum tanrıdandır ona şükür
hep en iyi bugündü diyorum
hep öyle diyorum hep
hep öyle
hep…

...
Şarkılar söylemişim pencereden,
Uyanıp uyanıp yine dalmışım.
Biletim üçüncü mevki,
Fakirlik hali…
Lüle taşından gerdanlığa gücüm yetmemiş, 
Sana Sapanca’’dan bir sepet elma almışım...